Dat is hoe ik steeds vaker begin.
Ik stap het podium op, kijk de zaal rond, en zeg: Ik kom jullie overbodig maken.
Je ziet het meteen gebeuren. Een paar mensen lachen. Een paar mensen verstarren. En een paar denken: mooi verhaal, dit gaat nooit gebeuren.
En precies daar begint het gesprek.
Het ongemakkelijke idee waar we niet omheen kunnen
We doen vaak alsof AI een hulpmiddel is. Een handige assistent. Een versneller van wat we al deden.
Maar als je eerlijk bent: dat is een tussenfase.
In mijn werk met AI-gedreven matching en het organiseren van werk zie ik dagelijks hoe systemen steeds beter worden in:
- kenniswerk overnemen (onderzoeken, samenvatten, content creatie)
- werk verdelen en teams samenstellen
- adviseren en beslissingen voorbereiden
- luisteren en patronen herkennen die wij simpelweg niet zien
En dan komt het ongemakkelijke inzicht:
een groot deel van wat we management noemen, is organiseerbaar.
En precies dát stuk wordt razendsnel beter door AI opgepakt.
We gaan niet minder leiding krijgen, maar andere
Betekent dat dat leiders verdwijnen? Nee.
Maar wel dat een groot deel van het mechanische managementwerk verdwijnt.
Het plannen. Het verdelen. Het optimaliseren.
Wat overblijft, is iets anders.
Van:
- sturen
- controleren
- optimaliseren
Naar:
- betekenis geven
- ruimte houden
- richting voelen
- menselijkheid bewaken
Of simpeler gezegd:
AI neemt het harde werken over. Wij houden het zachte werk over.
En dat zachte werk is allesbehalve soft.
Aangestuurd door AI, gedragen door mensen
In gesprekken met leiders zie ik vaak twee reacties.
De eerste: fascinatie. De tweede: ongemak.
Want ja, we gaan naar een wereld waarin AI-agents:
- werk verdelen
- teams samenstellen
- voorstellen doen voor strategie
- realtime bijsturen
En dat betekent dat we in sommige gevallen “aangestuurd” worden door AI.
Dat schuurt.
Maar kijk er eens anders naar:
AI wordt de motor. Wij worden de betekenisgevers.
Mijn eigen worsteling op het podium
En eerlijk is eerlijk: ik ben hier zelf ook nog in aan het groeien.
Ik kan dit verhaal technisch inmiddels goed vertellen. Hoe AI leert. Hoe het matcht. Hoe het optimaliseert.
Maar dit verhaal gaat niet alleen over technologie. Het gaat over loslaten.
En dat is spannend. Voor mijn publiek, maar ook voor mij.
Ik merk dat ik soms nog te veel wil overtuigen, terwijl de echte kracht zit in het laten voelen:
dit gaat gebeuren… en het kan ook mooi zijn.
Superhuman in plaats van overbodig
Dus nee, dit is geen doemverhaal.
Ik kom je niet vertellen dat je vervangen wordt. Ik kom je helpen om je werk opnieuw uit te vinden.
Sterker nog:
ik kom je helpen om een superhuman te worden.
Iemand die:
- samenwerkt met AI in plaats van ertegen vecht
- werk anders durft te organiseren
- en zich richt op wat mensen uniek maakt
De echte vraag
De vraag is niet:
Gaat AI jouw werk overnemen?
De vraag is:
Durf jij werk opnieuw uit te vinden, voordat AI het voor je doet?
Durf jij werk opnieuw uit te vinden, voordat AI het voor je doet?
En misschien is dit wel de meest eerlijke opening die ik kan geven:
Ik kom jullie overbodig maken. En jullie gaan het geweldig vinden.